Jak wynika z notatki informacyjnej wydanej przez Ministerstwo Energii i Górnictwa, kubański Krajowy System Elektroenergetyczny (SEN) znalazł się 5 marca 2023 r. w trudnej sytuacji.
Wczoraj usługa została zakłócona z powodu braku mocy, który trwał 1 godzinę i 10 minut, co spowodowało przerwę w dostawie prądu do domów i firm na Kubie.
Największe oddziaływanie wystąpiło w godzinach szczytu wieczornego, o godz. 18:50, kiedy zanotowano zapotrzebowanie na poziomie 160 MW, a wydajność systemu nie była w stanie mu sprostać. Obecnie dostępność SEN wynosi 2550 MW, a zapotrzebowanie wynosi 1980 MW.
W tej chwili jednostka 6 Mariel CTE, jednostka 2 Guiteras CTE i jednostka 4 Felton CTE są wyłączone z eksploatacji z powodu awarii. Blok 4 Cienfuegos CTE oraz bloki 6 i XNUMX Renté CTE również przechodzą prace konserwacyjne. Jednostki te stanowią znaczną moc wytwórczą, więc ich niedostępność ma istotny wpływ na dostawy energii elektrycznej.
Ponadto generacja cieplna napotyka na ograniczenia, które zmniejszają zdolność wytwórczą o 250 MW. W sektorze rozproszonej generacji energii część jednostek jest wyłączona z eksploatacji z powodu awarii i prac konserwacyjnych, a ich łączna moc wynosi 1183.2 MW.
Oczekuje się, że w godzinach szczytu jednostka w Puerto Escondido będzie gotowa do pracy z mocą 20 MW, co zwiększy dostępność SEN do 2620 MW. Jednak szczytowe zapotrzebowanie w tym czasie szacuje się na 2700 MW, co oznacza deficyt w wysokości 80 MW.
Jeżeli oczekiwane warunki się utrzymają, w godzinach szczytu prognozuje się wpływ na poziomie 150 MW. Może to oznaczać przerwy w dostawie prądu w różnych częściach kraju, co wpłynie na codzienne życie mieszkańców i działalność gospodarczą kraju.
Zaciemnienia na Kubie
Problem przerw w dostawie prądu na Kubie jest powracającym problemem, który negatywnie wpływa na jakość życia obywateli i gospodarkę kraju. Pomimo że władze podjęły szereg działań mających na celu usprawnienie wytwarzania i dystrybucji energii elektrycznej, przerwy w dostawie prądu są wciąż stałym elementem życia Kubańczyków.
Jednym z głównych problemów jest brak inwestycji w infrastrukturę i konserwację, co doprowadziło do przestarzałości sieci energetycznych i wytwarzania energii. Ponadto brak surowców i technologii utrudnia import i produkcję sprzętu i materiałów niezbędnych dla sektora energetycznego.
Ponadto kryzys gospodarczy w kraju doprowadził do spadku produkcji energii, zmuszając władze do wdrożenia środków racjonowania i ograniczenia zużycia energii elektrycznej w określonych godzinach i na określonych obszarach.
Wszystko to wywołało ogromne niezadowolenie wśród społeczeństwa, wpływając nie tylko na codzienne życie, ale także na pracę i funkcjonowanie gospodarki kraju. Ponadto brak przejrzystości i komunikacji ze strony władz wywołał wśród społeczeństwa dużą nieufność co do zarządzania sektorem energetycznym.